ช่วงนี้ยุ่งๆปนว่างๆยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยได้เรื่องสั้นขยันเขียนมาอีกหนึ่งเรื่อง มาอัพบล๊อกกันเน่า(ไว้ก่อน) และก็นี้เข้าฤดูหนาวแล้วแท้แต่กับร้อนซะงั้น อยากให้มีหิมะตกจังเลย(โว้ยยยยยย)

             เอาเป็นว่าบ่นมานานแล้ว มาลองอ่านเรื่องสั้นของผมกันหน่อยดีกว่า ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ   

 

แล้ววันนี้ผมก็อยู่กับมันอีก

ความเหงา ความโดดเีดี่ยว ความอ้างว้าง

ผมพยายามจะหนี

ถึงจะวิ่งสุดกำลังแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ผมหันไปมอง

มันจะอยู่ข้างๆผมเสมอ อย่างกับเพื่อนสนิทที่ไม่เคยห่างกัน 

ผมไม่รู้่ว่าจะทำเช่นไรแล้ว

ผมทรมานเหลือเกิน

หัวใจของผมเริ่มตายด้านไปทีละน้อย

ความเจ็บปวดนี้กำลังพรากชีวิตผมไปในทุกลมหายใจ

ทั้งที่สังคมเมืองกรุงช่างกว้างใหญ่

แต่ผมก็เหงา

มีแต่คนแปลกหน้า มีแต่คนแปลกหน้า มีแต่คนแปลกหน้า

คนแปลกหน้า

ใบหน้าที่บึงตึง ฝีเท้าที่เร่งรีบ หูที่ค่อยแนบโทรศัพท์

อยากให้มีใครสักมาอยู่เคียงข้างผม พูดคุยกัน ฟังเสียงของกันและกัน

ผมจึงตัดสินใจ

หยิบหูฟังmp3มาเสียบหู พร้อมกับเปิดสวิตเครื่อง

เท่านี้ผมก็ไม่เหงาแล้ว

มีความสุขจังเลยยยย

 

ปล.เพิ่งดูโนดาเมะจบไป คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักได้ใจผมไปแบบสุดๆเลย

ปล2.ช่วงนี้หนาวๆร้อนๆดูแลตัวเองกันด้วยนะครับ

edit @ 16 Nov 2009 05:16:07 by GilMist

         สวัสดีเม็ดฝนและแฟนๆโดรามาเนียทุกคนนะครับ

วันนี้กลับมาพร้อมกับเรื่องเล่าของสายฝนและหัวใจ

หวังว่าคงจะชอบกันนะครับ แล้วก็ช่วงนี้ฝนตกบ่อย

ดูแลรักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ  

อ๊ะๆ..เริ่มกันเลยดีกว่า   

เธอมากับสายฝนและร่มโดราเอม่อน 

วันนี้ฝนตก 

ดวงใจผมก็ตกแต่ว่าไม่ได้ลงฟื้นเหมือนสายฝนแต่ไปหล่นอยู่

กลับนางฟ้า 

นางฟ้าที่ตกลงมาพร้อมฝน 

ร่มลายโดราเอม่อนที่เธอถือไว้มันแตะตาทำให้ผมต้องเหลียวมอง

คล้ายกับว่าเหมือนฟ้าลิขิตมาให้ เป็นเช่นนั้น 

ตอนนี้ผมได้รู้จักกับคำว่ารักแรกพบแล้ว 

อากาศหนาวเย็น แต่ใบหน้าผมกับร้อนผ่าว 

ผมมีเวลา 5 วินาทีก่อนที่เธอจะเดินหายไปกับฝูงชน 

ผมมีเวลา 5 วินาทีที่ผมจะตัดสินใจว่าจะคว้าโอกาสที่ฟ้าประทานมา

ให้ 

ผมมีเวลา 5 วินาทีในการคิดว่าจะทำยังถึงจะได้รู้จักเธอ 

และผมไม่ต้องใช้สักวินาทีในการปล่อยให้เธอจากไปโดย

ไม่ต้องทำอะไรเลย 

ใจผมเริ่มร้อนล้น ทำยังไงดีๆ มีแต่คำนี้เต็มหัวผมไปหมด 

"ขอโทษนะครับ...คุณรู้จักร้านเช่าหนังสือแถวนี้บ้างมั้ยครับ" 

ปาฏิหารย์!! เธอก็จะไปร้านหนังสือเช่นกัน 

หากผมปล่อยเธอให้ผ่านไปเหมือนหลายๆโอกาสที่ฟ้าประทานคน

ในฝันมาให้ล่ะก็ ผมคงได้แต่เผ้า ฝันตลอดไปและตลอดกาล 

ฝนหยุดแล้ว 

ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ แต่ตอนสิ่งที่สดใสไม่ใช่เพียงแค่ฟ้า ใจผม

ก็สดใจและแบ่งบานไปด้วย ความสุขและความรู้สึกดีที่มีให้เธอ 

มันเป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ แต่วิธีการคว้ามันช่างง่ายดายเพียงแค่ 

คิดและกล้าทำ 

 

ปล.ช่วงนี้หวัดกินแย่จัง

edit @ 17 Sep 2009 00:00:22 by GilMist

สวัสดีคร้าบบบบบบบบ      

 ไม่ได้อัพซะนาน ช่วงนี้ก็สอบเครียดจังเลยยยยย ไม่มีตังค์จะใช้แล้วพองานหดเงินก็หาย

แย่จังเลย พอนั่งเล่นเน๊ตเพลินแล้วไปเจอรูปน่ารักๆ(บวกเท่ๆ)แล้วเจ้าแรคคูณสีฟ้าน่ารักในดวงใจของ

ใครหลายคนก็เลยหยิบมาฝากสำหรับคนที่ยังไม่ได้เห็นฃ

       โดยส่วนตัวเป็นคนชอบการ์ตูนอ้วนเตี้ยขาลุยอยู่แล้ว บังเอิญเจ้าแรคคูณสีฟ้าตัวนี้ก็ดันไปใส่ชุดนักเล่นแร่

แปร ธาตุแห่งราชอาณาจักรอีก ก็เลยยิ่งโดนใจเข้าไปใหญ่เลย

     แล้วมีใครได้ไปดู Doraemon 2007 The Movie หรือยังครับ ถ้าหากว่างก็อยากให้ไปดูกัน เพราะบ.โตโฮฃ

เขียนได้ดีมากเลย ทั้งๆที่อันเก่าก็สุดยอดอยู่แล้วนะ แต่อันนี้ก็ยังได้อีก

    ยังไงก็รักเจ้าแรคคูณสีฟ้าตัวนี้นานนะครับ

 

                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดนกันบ้างมั้ยครับ

เอามาฝากพอหอมปากหอมคอล่ะกัน

ต้องกลับไปผจญภัยกับโลกแห่งความจริงอันโหดร้ายอีกแล้วหรือเนี่ย

ฝนตกบ่อยรักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ

บ๊าย~

edit @ 25 Oct 2008 16:52:46 by GilMist